આંખડી છેડે સરગમ, હૃદય તાલ દે આંખડી છેડે સરગમ, હૃદય તાલ દે, અંતરો ગાય પંચમના સૂરે ગઝલ; દર્દ અંગડાઈ લે, પ્રેમ ઝૂમી ઊઠે, રૂપ ઝણકાવે પાયલ અને સ્ફુરે ગઝલ. દૃશ્ય સર્જાય મોંઘું મિલનનું અને સાથિયા ચાંદ સૂરજના પૂરે ગઝલ; દોર ગોઝારો જામે વિરહનો અને રાતના ઘોર સન્નાટે ઝૂરે ગઝલ. ઊર્મિઓને કશું ક્યાંય બંધન નથી, લાગણી મુક્ત છે સ્થળ અને કાળથી; બુલબુલોએ રચી ગુલશનોમાં અને આમ્ર-કુંજોમાં ગાઈ મયૂરે ગઝલ. બે ધડકતા દિલોની કહાણી બને, રંગભીની કરુણાની લ્હાણી બને, પ્રેમ ને રૂપની દિવ્ય વાણી બને, તો જ પહોંચી શકે દૂર-દૂરે ગઝલ. દેહના કોડિયે પ્રાણની વાટને લોહીમાં ભીંજવીને જો બાળી શકો, તો જ પ્રગટી શકે દર્દની મહેફિલે દિલને રોશન કરે એવું નૂરે ગઝલ. જન્મ, મૃત્યુ છે મત્લા ને મક્તા ઉભય, શ્વાસના કાફિયા જિંદગીનો વિષય; રંગ લૌકિક છે પણ અલૌકિક લય, ગાય છે ‘શૂન્ય’ ખૂદની હજૂરે ગઝલ. સ્વરઃ મનહર ઉધાસ રચનાઃ ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી ક્લીક કરો અને સાંભળોઃ